Die smurfen-actie loopt als een trein, net als in het verleden voetbalplaatjes, wuppies en meer van dat soort dingen. Mensen zijn hier gevoelig voor.
De relatie tussen de ondernemingsraad en de bestuurder is ‘hot’. Een menige column op deze website is ook hierover gegaan. En terecht. De kern van de medezeggenschap vormt immers overleg. Maar ook het zogenaamde ambassadeursnetwerk probeert het overleg te promoten. Echte resultaten worden daar nog niet geboekt, maar men is van goede wil. Maar moeten wij het niet eens over een andere boeg gaan gooien? Een incentive blijkt toch vaak wel te werken. Een hond lok je met een koekje, een kind met een snoepje. Dus hoe moeten wij dit nu aanpakken met ondernemingsraden en hun bestuurder?
Hier moeten wij toch eens over nadenken; wat wordt het lokkertje? Airmiles met (gezamenlijke) reizen naar de Middellandse zee? Zegeltjes plakken voor handdoeken of een nieuw servies? Waarom ook niet? Zo bindt je partijen wellicht aan elkaar.
Natuurlijk kan je afvragen of je het op deze weg moet doen. In ieder geval moeten we constateren dat het op de huidige weg niet opschiet. Want alle vriendelijke acties ten spijt, eigenlijk blijft alles bij het oude.
Dus tóch maar een keer proberen met smurfen? Verzamel ze allemaal. En daarna gezellig het smurfenspel spelen. Echter, wie krijgt daarbij Gargamel?
