Je kunt hier gebruik van maken, soms is het laten escaleren van een ‘debat’ een bewuste strategie om achter het masker van gespeelde redelijkheid naar het werkelijke probleem te komen. Vaak is deze escalatie echter niet handig en drijven de emoties de discussie van de inhoud af. Bovendien weet de ervaren bestuurder het in een ‘één op één’ gevecht meestal toch te ‘winnen’ van het minder ervaren or-lid.

Eén op één is dus niet altijd een goede strategie voor een gespannen overleg met je bestuurder. Je kunt weliswaar je beste man/vrouw naar voren schuiven, maar als het echt spannend wordt, legt hij of zij het in de regel af tegen de meer door de wol geverfde directeur. Het hoeft ook niet op deze manier, je bent immers met meer en kunt dus de bal doorspelen. Als de spanning tussen de bestuurder en woordvoerder 1 te veel oploopt, is het mogelijk een tweede man/vrouw naar voren te schuiven. De opgebouwde spanning wordt hierdoor gebroken en het speelveld vergroot. Woordvoerder 2 kan vervolgens (via vaak een net iets andere invalshoek) een stukje verder komen en zorgen dat bij woordvoerder 3 de deal kan worden rond gemaakt.

Samengevat: het is net als bij voetbal, kun je het op de individuele duels niet winnen, dan zul je het moeten hebben van slim samenspel. Emotie is daarbij onderdeel van het spel.