<P>Vaak zie je dan wat in het ene team niet lukte, wel lukt in een ander team. Voorbeelden te over en wellicht ligt dit aan het niveauverschil tussen de teams of het wederzijdse verwachtingspatroon.</P> <P>Trek ik deze vergelijking door, dan kan ik stellen dat ik gedurende de laatste drie jaar in een topteam heb gespeeld. Toen kwam er een aanvoerder van een ander – op dit moment wellicht kwalitatief een iets minder – team, maar eentje die belangstelling toonde en die tot uitdrukking bracht mij graag in zijn team te willen hebben. Daar sprak voor mij warmte en vertrouwen uit. Natuurlijk, hier kun je stellen dat dit uit opportunisme is gedaan. Maar vrijwel alle transfers in de sport worden met dat motief gedaan. Iedereen wil er beter van worden, zowel club als speler. Het is een team waarbij ook de overige teamleden mij het gevoel gaven welkom te zijn en het is een team waar veel potentie inzit.</P> <P>Een korte samenvatting van wat de laatste tijd gebeurd is binnen onze or. Ik ben van team veranderd en dat ging bepaald niet geruisloos. Waarom vraagt u zich misschien af. Een kleine toelichting. Over het functioneren van ons parlement las ik de volgende tekst en die dekt ook een beetje mijn lading. Het ging over fractiediscipline.<br> "Van der Ham (D66) hekelt ook de ijzeren fractiediscipline van het CDA. Volgens hem staan deze ook een optimaal functioneren van het parlement in de weg. Een individueel Kamerlid krijgt weinig ruimte en wie tegendraads is, kan een verkiesbare plaats bij de volgende verkiezingen vaak wel vergeten. Als voorbeeld noemt Van der Ham het voormalige CDA-kamerlid Rendert Algra, die rond het asielbeleid tegen de fractielijn stemde. Hij werd bij de volgende verkiezingen op de 54e plaats van de kieslijst gezet."<br> Nu ben ik bepaald niet tegendraads, maar heb wel mijn vrijheid lief. Daar komt nog bij dat ik met plezier nog een inspraakperiode wil volmaken en gelet op mijn privésituatie bij de RET heb ik een (opportunistische) keuze gemaakt. Als senior binnen ons bedrijf en in de raad en afgekeurd voor mijn functie liggen de mogelijkheden niet meer voor het oprapen. Dan ga je plussen en minnen, je kijkt eens rond en neemt een besluit. Het hoofd P&O maakte onlangs in een ander verband de opmerking dat er maar één persoon is die voor je kan zorgen en dat ben jezelf en zo is het maar net.</P> <P>Toch gaat een transfer je niet in je koude kleren zitten en vieren de emoties links en rechts hoogtij. Maar waar andere inspraakleden aftreden om een andere functie te aanvaarden of hun inspraakwerkzaamheden mis- of gebruiken voor een nieuwe functie en dit zonder meer aanvaard wordt, geldt dit niet voor een transfer. Dat is toch jammer, ik blijf immers dezelfde persoon met dezelfde inzet om een goed stuk ondernemingsraadswerk neer te zetten en de collega’s die vertrouwen in je uitspreken zo goed mogelijk te vertegenwoordigen. </P>