U begrijpt natuurlijk al waar ik het over heb: het voorzitterschap van de or van GITP. Sinds mensenheugenis ben ik gepassioneerd en resultaatgedreven lid van die or, waarvan een heel groot aantal jaren als voorzitter.
Tot 1 december jongstleden, toen ik ben gestopt in die rol. Alles meegemaakt, in goede en minder goede tijden. Overal vroegtijdig over mogen meedenken, goede overlegrelaties ontwikkeld met alle relevante sleutelspelers in en om GITP, als ‘dirigent’ het or-orkest lekker samen laten musiceren. Het spel soms zacht, soms hard, maar hopelijk altijd correct gespeeld. Concreet aantoonbare resultaten behaald op de belangrijkste beleidsterreinen binnen onze organisatie, ter meerdere eer en glorie van organisatie en medewerkers.
En weet u: dat werkt echt verslavend… Het is uitermate bevredigend om het gehele beleidsmatige speelveld te kunnen overzien, samen met de or te bepalen waar gericht aktie zal worden ondernomen, met welk concreet en haalbaar doel voor ogen, samen te bepalen welke strategie gevolgd zal worden richting de overige sleutelspelers om dat doel te realiseren en dat dan ook doen. Dat is kicken. Vandaar die honger naar het overleg, formeel en informeel, de vele gesprekjes, de talloze mails, de telefoontjes, alles. Jawel, vaak zeven dagen per week, dus echt een verslaving.
Maar uiteindelijk, laten we zeggen een half jaar geleden, toch ook het gevoel van alles al meerdere malen meegemaakt te hebben. Ontdekken dat er daardoor ietwat sleet op komt. Beseffen dat het tijd is om afscheid te nemen als het nog goed gaat, plaats maken voor een enthousiaste opvolger die er ook weer vol in zal vliegen. Vandaar de aankondiging al voor de or-verkiezingen: wel herkiesbaar, maar niet meer als voorzitter.
En nu is het zover. Ik ben geen voorzitter meer maar lid van de or van GITP. Een titel die ik met trots zal dragen, een rol die ik met nieuwe energie zal oppakken. Niet meer als regisseur, wel als inhoudelijk specialist op een aantal onderdelen van het beleid. Het afkicken van het voorzitterschap is begonnen: ik heb bijvoorbeeld gisterenavond niet op mijn mail gekeken. Heel ongewoon. Dat viel niet mee, maar het zal ongetwijfeld snel wennen.
