1. Hoe zou je jezelf omschrijven?
Ik ben een gedreven veiligheidskundige die arbeid- en organisatiedeskundigheid heeft geïntegreerd met ruim 25 jaar ervaring in de zware industrie en vervoer. Mijn loopbaan begon bij een aluminiumsmelter en voerde via Tata Steel naar de NS. Hier verbind ik beleid met praktijk, in de overtuiging dat geen enkel systeem werkt zonder menselijk inzicht.
2. Wat spreekt jou zo aan in het vak?
Dat ik er direct en indirect aan bijdraag om mensen aan het eind van de werkdag even gezond thuis te laten komen als dat ze van huis gingen. Dat is feitelijk ook de enige juiste definitie van veiligheid. Het is een dagelijkse verantwoordelijkheid. Veiligheid omschrijf ik als een door vakmanschap gedreven, gedragsgestuurde discipline, gebaseerd op waarden en normen. Het zijn precies deze thema’s die het werk ook uitdagend maken.
3. Waar maak jij je hard voor in arboland?
Ik maak mij hard voor veiligheidsvolwassenheid, in plaats van schijnveiligheid. Dat wil zeggen, het zodanig beïnvloeden van de werkomgeving dat veilig werken vanzelfsprekend is. We moeten af van het idee dat veiligheid gecreëerd wordt door louter regels en protocollen. Het gaat om eigenaarschap willen en kunnen nemen, wederzijds vertrouwen en transparantie. Inzicht is daarbij de sleutel tot succes, want pas als we écht begrijpen waarom iets gebeurt, kunnen we het veranderen. Ik maak me sterk voor organisaties waar mensen durven te zeggen wat niet goed gaat, zonder dat dit tegen hen wordt gebruikt.
4. Waar ga jij je op focussen als columnist van Arbo?
Ik ga mij focussen op de rafelranden van het vak. Ik wil niet herhalen wat al in de handboeken staat, maar laten zien waar het schuurt tussen beleid en werkelijkheid. Waar goede bedoelingen vastlopen in systemen of waar gedrag het verschil maakt tussen 'bijna'’ en 'mis'. Ik wil de lezer even laten stilstaan. Niet om ze bang te maken, maar om ze bewuster te maken.
5. Wat voor tips zou jij jouw collega-arboprofessionals willen meegeven?
Laat medewerkers zelf nadenken. Ga de dialoog aan, in plaats van de controle te vergroten. Durf verantwoordelijkheid uit handen te geven (durf los te laten) en geef medewerkers regie over hun eigen werk. Gebruik de kennis op de werkvloer. Dáár ligt de sleutel tot eigenaarschap en bevlogenheid.
