Verbindend element tussen twee werelden
Grote, complexe reorganisaties. Ze zorgen voor veel stress bij personeel, en ook bij de ondernemingsraad. Want die moet vaak snel advies uitbrengen. Hoe zorg je ervoor dat je toch grip op de zaak houdt?
<P> GfK is wereldwijd de op drie na grootste organisatie in marktonderzoek met activiteiten in de sectoren Media, Retail & Technology en Custom Research. De GfK Group werkt met ruim 10.000 werknemers in 112 bedrijven in meer dan 100 landen in de wereld. In Europa werken ruim 6.000 werknemers. Stephan Lindeman leidt de afdeling Monitoring Research bij Intomart GfK in Hilversum. Hij is al zes jaar lid van de ondernemingsraad. </P><P>In 2008 stelde het hoofdbestuur voor om de Duitse holding van het hoofdkantoor om te zetten in een Societas Europaea (SE). Een Europese rechtspersoon zou beter aansluiten bij de internationale strategie, structuur en bedrijfscultuur van de GfK-groep. Het hoofdbestuur richtte een Bijzondere Onderhandelingsgroep (BOG) op voor afvaardiging van de werknemers uit de 25 landen in de Europese Unie. De BOG-leden zijn gekozen door werknemers. Voor Nederland werd dat Lindeman voor de gezamenlijke or’s. De BOG onderhandelde over een SE-overeenkomst waarin de instelling van de SE-or werd geregeld en de deelname van de werknemers in de Aufsichtsrat van de nieuwe SE. </P><P>De SE-or kiest zelf per keer wie van het hoofdbestuur voor de overlegver¬gadering wordt uitgenodigd. Het hoofdbestuur werkt goed mee. De stuurgroep die de vergaderingen voorbereidt, telt zeven leden. Vier van hen zijn door de SE-or benoemd tot werknemerscommissarissen. Op die manier is de terugkoppeling naar de SE-or goed geregeld. Lindeman koppelt met een samenvatting van de bijeenkomsten terug naar de Nederlandse or’s. De SE-or bestaat nu ruim een jaar. </P><P>De Aufsichtsrat (AR) vergadert zes keer per jaar. Bij onderdelen van de vergaderingen is het voltallige hoofdbestuur aanwezig. De belangrijkste onderwerpen zijn de financiële cijfers en rapportage, de strategie, de benoemingen en beloning van het hoofdbestuur en soms de Duitse Corporate Governance Code. Bij de strategie wordt besproken welke takken zich verder gaan ontwikkelen en waar investeringen of desinvesteringen worden gedaan. Bij een investering of overname boven een bepaald bedrag heeft het hoofdbestuur de toestemming van de AR nodig. De AR kijkt meer naar de lange termijn. Veel zaken die de AR bespreekt zijn vrij abstract en raken niet direct de werknemersbelangen. Die belangen kunnen wel spelen bij een interne herstructurering. </P><P>Zoals bij meer Duitse bedrijven hebben de werknemerscommissarissen met de SE-or afgesproken dat ze het grootste deel van hun vergoeding afdragen aan de Europese en/of de lokale vakbonden. ‘Dat is om te voorkomen dat werknemers commissaris willen worden voor de vergoeding. In ruil voor de afdracht krijgen we ondersteuning en garantstelling voor onze persoonlijke aansprakelijkheid als toezichthouder. Als er namelijk een beslissing van de AR wordt aangevochten, dan kan de Duitse rechter een sanctie opleggen met een eigen risico van 1,5 keer de jaarvergoeding’, zegt Lindeman.</P>
